You are currently viewing „Večiti derbi“ kog se Partizan najradije seća!

„Večiti derbi“ kog se Partizan najradije seća!

Istoriju „večitog derbija“ čine slavlje pobednika, tuga poraženih i krv, suze i znoj onih gladijatora koji igrali na ovoj svetkovini jugoslovenskog i srpskog fubala!

U almanahu „večitih derbija“ puno je onih kojih se Crvena zvezda i Partizan rado sećaju, kao i onih koje bi najradije da zaborave. Ali istorija sve pamti.

Jedan od onih koje bi u Crvenoj zvezdi da zaborave a u Partizanu ga i danas slave odigran je davne 1953. godine. 6. decembra te godine na redu je bio trinesti po redu susret „večitih rivala“. Utakmica se igrala na stadionu Partizana, ali je Zvezda bila domaća ekipa, jer je „Marakana“ dom fudbalera Crvene zvezde izgrađen jednu deceniju kasnije.

Fudbaleri Partizana koji su na taj derbi istrčali u plavo-crvenim dresovima do nogu su dotkuli svog sportskog rivala. Na semaforu stadiona JNA je pisalo i za to vreme neverovatnih 7:1 za Partizan.

Po dva gola za tada plavo-crvene postigli su Zebec, Herceg i Mihajlović, dok je jedan gol postigao Stjepan Bobek. Počasni gol za Crvenu zvedu postigao je Tomašević.

Naslovi u tadašnjim novinama su glasili „Katastrofa crveno-belih“ su oslikavlali veličinu katastrofe koju je Crvena zvezda doživela.

Danas kada se igra 166 „večiti derbi“ vredno je podsetiti na neka davna vremena kada se fudbal igrao više iz ljubavi nego za novac. Kada su „večiti rivali“ samo na terenu bili na suprotnim stranama i kada su navijači Crvene zvezde i Partizan zajedno išli na stadion, a posle zajedno u nekoj kafani slavili i tugovali. Zavisi od toga za koga su navijali.

Kako bi bilo lepo da se ta vremena vrate. Zar ne?